5.22.2013

De vertoeristisering van het wereldbeeld

Wanneer u komende zomer in het buitenland bent, beschouwt u zichzelf dan als een reiziger of als een toerist? Het zijn niet de definities van beide woorden waarop we ons beroepen wanneer we deze vraag trachten te beantwoorden, maar de associaties die ze bij ons oproepen. Want hoe de definities ook luiden, er bestaat een gevoelsonderscheid tussen reizigers en toeristen. Het woord reiziger doet mij onmiddellijk denken aan iemand die zijn thuis achterlaat, de wereld intrekt en allerlei nieuwe indrukken opdoet. lees verder op filoblog

5.13.2013

Boekpresentatie Het ware leven is elders. Filosofie van het toerisme

Op donderdag 6 juni om 16.00 uur wordt Het ware leven is elders. Filosofie van het toerisme http://alturl.com/qobfs gepresenteerd in Deventer bij Saxion: Handelskade 75 (ontvangsthal) Ik ga dan in gesprek over toerisme en de betekenis van het reizen vandaag, met Deventer stadsdichter Jos Paardekooper. Daarna is er tijd voor vragen en discussie.
200 pagina's | Paperback | Uitgeverij Klement | ISBN: 9789086871193
Waar zijn we eigenlijk naar op zoek wanneer we, bewapend met onze camera en reisgids, de wereld intrekken? Wat zegt het moderne toerisme over de manier waarop we in de wereld zijn?
De hedendaagse pelgrimage naar de laatste ‘authentieke plekjes’, waarvan we met trots beweren dat ‘er geen toeristen komen’, verraadt dat we iets zoeken wat we in ons eigen alledaagse leven zijn kwijtgeraakt. Maar levert het reizen ons werkelijk nieuwe ervaringen op en gaat er een vormende werking vanuit, zoals Goethe verlangde? Of kunnen we maar moeilijk toegeven dat het, zoals Seneca meende, een vlucht uit onszelf is? Ruud Welten vraagt zich in dit boek af wie hij is wanneer hij eropuit trekt. Een stoet aan filosofische reisgidsen, van Rousseau tot Stendhal, van Montaigne tot Sartre en van Goethe tot Zygmunt Bauman, vergezelt hem daarbij. Meer info en bestellen

5.10.2013

Individualiteit

In-dividu betekent letterlijk 'niet verder opdeelbaar'. Wanneer je de gehele samenleving opdeelt, eerst in politieke voorkeuren, religies, tradities, en je gaat al deze groepen ook weer opdelen (sub-culturen, afscheidingen) en je gaat al deze opdelingen ook weer opdelen, dan kom je uiteindelijk uit bij individuen. Dat is zo'n beetje de loop van de samenleving van de laatste vijftig jaar tot nu. We leven in een maatschappij van individuen; mensen die zeggen: 'ik ben niet in een hokje te plaatsen', 'ik ben uniek', 'niemand vertelt mij wat ik moet doen', 'ik ben niet zoals de anderen', 'ik geloof wel dat er iets is (religie) maar ik hoor nergens bij', etc. En alle individuen, elk voor zich, bedienen zich van deze manier van spreken, die uitsluitend bestaat uit negaties. Een individu ben je niet, dat word je, actief, door niet dit of dat te zijn en niet hier of daar bij te horen. Het is 'afstand doen van'. Het probleem is dan ook niet langer de angst om de ander te verliezen, maar de angst om ons te binden. De volgende stap bestaat erin onszelf op te delen: 'ik ben niet in een hokje te plaatsen', 'ik ben erg veelzijdig' betekent dat ik elk moment, wanneer ik wil, moet kunnen wisselen van plaats, partner, baan, etc. En zo lossen we langzaam op.

5.02.2013

Veenproef Arianna

Op 8 mei spreek ik tijdens de Veenproef in Leiden over liefde, onzekerheid en de vloeibare samenleving, ter voorbereiding van de voorstelling Arianna van Lizzy Timmers / agenda en info